Onlangs had ik het genoegen een jongedame te mogen coachen. Haar ouders zaten met hun handen in het haar en zo kwam ze bij mij terecht. Het bleek dat zij sinds haar pubertijd in de knoop was geraakt met haar gevoelens. Vrienden rookten weleens een joint en dat was ook haar manier geworden om gevoelens weg te drukken. Wat is er zo naar aan gevoelens vroeg ik haar. ‘Ja, dan voel ik me ongemakkelijk, of erger dan dat, ik ben heel erg boos of…. daar weet ik me geen raad mee en dan rook ik een joint en blaas al die emoties zo mijn systeem uit.’

Gevoel is alles
‘Weet je dan niet waar je gevoelens voor zijn?’ Als iemand uilig kan kijken, deed zij het, alsof ze zei: ‘Gevoelens, hebben die een doel, die zijn toch alleen lastig?!’ Dus schetste ik haar dat je in je leven steeds situaties meemaakt waar je iets bij voelt. Je gevoel vertelt je of deze situatie bij jou past of niet. En dat is altijd prima. Het maakt je vooral duidelijk wat je al of niet wilt. Door daar bewust van te zijn wordt het je steeds duidelijker wat je wel wilt en wat jouw voorkeuren zijn. Voorbeeld: Wanneer je ruzie maakt met iemand voelt dat meestal niet zo fijn, dus concludeer je dat je liever in harmonie leeft met je omgeving. Toch kan het ook zo zijn dat een ruzie oplucht. Je gevoel vertelt je dan dat het beter voelt om voor jezelf op te komen.

Spagaat
Dat gevoel is dan ook heel persoonlijk. Alleen jij kunt het voelen. Niemand anders kan inschatten wat jij voelt. Ook daar wrong de schoen. Haar ouders willen natuurlijk het beste voor haar. Maar wat zij voelde kwam niet overeen met wat haar ouders haar zo gunnen. Nu zit zij in de spagaat. Zij wil haar ouders plezieren en tegelijkertijd haar eigen pad gaan. Dat gaf dan weer een rot gevoel en dus rookte zij een joint. Door ons gesprek werd duidelijk dat zij de situatie zo juist in stand hield. Want haar ouders zijn nog steeds niet blij, zij ook niet, en de enige oplossing die zij kent is nog maar weer een joint.

Je bent een kanjer!
Dat eerste gesprek hebben we heel de basis doorgenomen. De basis van je gevoelskompas, je eigen verantwoordelijkheid en je eigen keuzevrijheid. Deze jonge vrouw zou zeker geen joints meer roken na dit gesprek. Ze begreep nu het nut van haar emoties. Twee weken later sprak ik haar weer. Zij had toch nog twee jointjes gerookt en voelde zich daar zeer beroerd over. Haar ouders ook, die waren boos, bezorgd, dreigden met maatregelen en vroegen om verantwoording…..Ik heb haar de hemel ingeprezen.
Wauw, na één gesprek over gevoelens het definitieve besluit nemen om het over een andere boeg te gooien en het ook echt te doen is super! Moet je jezelf dan om de oren slaan omdat je twee keer in je oude patroon teruggevallen bent. Nee toch zeker. Vooral omdat ze meteen de volgende dag haar besluit teruggepakt had en het steeds bij één joint liet. Je bent een kanjer! En je bent een patroon aan het veranderen van de laatste jaren, dat hoeft echt niet in twee weken perfect te zijn.

We zijn allemaal wel ergens aan verslaafd
Het grappige was dat bij dat tweede gesprek ter sprake kwam dat joints toch niet veel anders zijn dan alcohol of TV kijken. Want ouders schrikken zich kapot wanneer het kind aangeeft niet meer om te kunnen gaan met een ‘wiet-verslaving’, maar vinden ‘alcohol-verslaving’, ‘game-verslaving’ of ‘TV-verslaving’ van hun kinderen, of van zichzelf, best normaal. Terwijl dat toch echt hetzelfde doel dient: gevoelens wegdrukken die juist je kompas zijn om je verder te helpen in het leven.

Heilige huisjes
Ja, lees dat laatste nog maar eens na. Je mag boos worden, graag zelfs, dat betekent dat ik je heilige huisje ingetrapt heb. Want lezen over een meisje dat je niet kent en meevoelen met haar ouders is één, maar eerlijk kijken naar je eigen manier om met gevoelens om te gaan is een hele grote stap verder.

Zit jezelf niet in de weg
In mijn werk kom ik zoveel mensen tegen die op wat voor manier ook hun gevoel omzeilen en zich daarmee in de problemen brengen. Die tegen beter weten in toch doorgaan met dat wat hen duidelijk niet gelukkig maakt.
Kom op! Ga jezelf belangrijk vinden! Je bent belangrijk, je gevoel is belangrijk! Druk het niet weg.
Pijnstillers, rennies, troost-eten, chocolade-verleidingen, een lekker wijntje, een gezellig programma op TV, van mij mag je hoor. Maar wanneer je het gebruikt als afleiding van je nare gevoel, in de hoop dat je je beter gaat voelen. En het wordt een vast patroon, waarvan je zelf ook wel weet dat het je niet helpt, wil je dat dan echt? Of constateer jij ook dat jouw afleidingsmaneuvres je eigenlijk juist in de spagaat houden?

Omarm je gevoel of signalen, laat het je leidraad zijn. Want wanneer jij kiest voor je goede gevoel, zul je merken dat je enorm bijdraagt aan je eigen wel-zijn en vooral ook aan het welzijn van je omgeving. Want dat is dan het logische gevolg! Wanneer je goed in je vel zit, ben je stabiel en krachtig en vanuit die positie heb je anderen veel te bieden.

Wat kun je doen
Luister naar je eigen gevoel en niet dat van anderen. Ook je partner, je moeder of je beste vriendin, voelen niet wat jij voelt. Erken dat je gevoel je laat weten of je focust op iets wat bijdraagt aan jouw welzijn of juist niet en baseer je keuzes daarop.  Je hoeft je niet te focussen op wat er allemaal verkeerd is of fout zou kunnen gaan. Je kunt er ook voor kiezen om je af te vragen hoe iets in het ideale geval zou verlopen. Dat geeft al een heel ander gevoel en het zorgt ervoor dat je openstaat voor mogelijkheden en oplossingen die naar die situatie leiden.

Het meisje heeft haar ouders gevraagd om haar te vertrouwen. Ze heeft hen uitgelegd dat zij ook voor zichzelf graag een zonnige toekomst in het verschiet ziet, net als haar ouders.
Ze is jong en zoekende en wil haar eigen pad vinden en heeft het nodig haar eigen fouten te maken. Ja, er kan van alles fout gaan, maar de kans dat het goed gaat is veel groter. Bovendien leer je van fouten, net zoals ze nu geleerd heeft dat wiet haar niet helpt om zich beter te voelen. Daar vertrouwen ze nu samen op. De invulling ligt bij haar en ze heeft niet meer het gevoel in een spagaat te liggen.
Deze jonge vrouw komt er wel! ….en haar ouders ook 😉

Marina Schriek