Category Archives: Gelukkig

Afgelopen weekend kreeg ik de geest. Ik ben lekker wat gaan poetsen. Eerst een wasje aangezet en eigenlijk zonder voorgenomen plan eerst even de schuifdeur afgedaan. Die zag er zo stoffig uit zag ik opeens. Toen was ik toch bezig en … Continue reading

Ode aan de nieuwe vrouw… Eefje

Gisteren is mijn nicht Eveline geboren, dochter van mijn zus Jacqueline en zwager Bas. Vandaag ging ik hen in het ziekenhuis opzoeken en ik was onder de indruk! Ten eerste van mijn zus en zwager, hoewel die laatste slechts een kleine, maar wel zeer belangrijke, bijdrage geleverd heeft. Mijn zus heeft het gepresteerd om ruim 42 weken dit kind te dragen en dat deed ze zonder blikken of blozen. Ze wilde geen onnatuurlijke ingrepen, weeën-opwekkende middelen of wat dan ook. Ze ging voor het beste voor haar kind. Dat liep uit op een langdurige zwangerschap van een kind dat uiteindelijk 5 kilo bleek te wegen. Wie zich de details wil besparen, skipt nu door naar de volgende alinea.

Tijdens de persweeën bleek een kind van dit formaat niet meer in beweging te krijgen, dus werd ten lange leste besloten tot een keizersnee. Moeder is nu behoorlijk gewond en het kind kijkt nog altijd boos vanwege het abrupte vertrek uit haar veilige holletje.

Niet voor watjes
Maar goed dat hoort erbij. Toch? Ga naar het eerste, het beste zwangerschapsyoga of -gymklasje en de meest lugubere verhalen krijg je opgedist. Kinderen baren is geen kattepis en zeker niet voor watjes!
Maar nu mijn nichtje Eefje, die weet wat ze wil en daar laat ze geen twijfel over bestaan. De hele familie had het nakijken. Alle speculaties over volle maan – tot twee keer toe, geboortedag van Oma, schrikkeldag en weet ik al niet wat, daargelaten, kwam madam, alleen omdat ze geen andere keus had. Anders was ze graag nog even blijven zitten. Ik heb het mijn zus nog voorgesteld: waarom word je niet de eerste vrouw die een gezonde zwangerschap van 44 weken volbrengt?

We gaan nog wat beleven met deze tante!
Mijn nicht weet hoe het hoort. Vooral niet doen wat iedereen van je verwacht, maar doen wat goed voelt voor jou! En dat je dan meteen als een echte ‘lady’ iedereen op je laat wachten naar jouw goeddunken, daarvoor kan ik alleen maar mijn bewondering uitspreken. Na de eerste dag van haar leven, enigszins beledigd de wereld ingekeken te hebben, heeft ze besloten dat ze nog steeds het liefst bij haar moeder wil zijn. Ze slaapt alleen wanneer ze tegen haar moeder aan ligt. Alleen in een wiegje vindt ze helemaal niets. Ze drinkt als een echte en kon op dag één haar hoofd al optillen. Ze keek haar Oma recht in de ogen, volgens zeggen, met een veelbetekenende blik!

Ik ben natuurlijk blij met de komst van mijn nichtje, maar het is meer dan dat. Ik kijk echt uit naar de avonturen die we met dit kind gaan beleven. Want dat hier een sterke vrouw geboren is, is me duidelijk. Ik ben zo benieuwd naar wat er komen gaat. Gelukkig is mijn zus zeker voor geen kleintje vervaard. Met humor en relativeringsvermogen voeden zij en Bas hun oudste, Robin, nu al op. Dus ook Eefje is in goede handen. En natuurlijk sta ik graag langs de zijlijn om haar aan te moedigen.

Kijk, mijn neef Robin is een heerlijk kind en hij heeft m’n hart gestolen. Maar een schattig, stoer en vooral eigenwijs meisje op zien groeien… ik lik m’n vingers erbij af.

Eveline: welkom in dit geslacht van krachtige vrouwen met een sterke eigen wil!
Maria Jacoba, Hubrina Marina, Trijntje Anna, allemaal sterke vrouwen die je voorgingen. Maar jij, lief kind, jij hebt je tijd echt mee. Gelijke rechten zijn allang vanzelfsprekend! Dus lieve schat, wees je zelf en geniet van het leven. Ik volg je vol verwachting en met liefdevolle ondersteuning waar nodig. Maar vooral denk ik dat wij allemaal veel, heel veel, van jou gaan leren! Ik zeg: kom maar op!

Veel liefs, je Tante Pien

SuperFan, the movie

Vandaag ben ik een les voor vmbo kinderen aan het voorbereiden, 2e klas. Het gaat over beroepen en ik vertel over het coach zijn. Daar zijn geen opleidingen voor, althans, niet waar je als schoolverlater naar toe kunt. Daar ga ik met hen over praten en ik wil hen graag een tip geven die hen een voorsprong geeft in het leven.

Op avontuur
Het idee is dat ik hen op enig moment vraag rustig te zitten met gesloten ogen om in hun hoofd een filmpje te maken, ieder voor zich.

In de film gaan we op reis naar Midden-Amerika, naar de overblijfselen van de Maya tempels. Daar diep in de jungle, ligt op een geheime plek de bron van eeuwige jeugd en kracht. Na een lange tocht vinden we de tempel. We klimmen naar boven en tot onze verbazing zit daar een oude wijze man. Ieder kind mag voor de man gaan zitten en hem de vraag stellen, waar ze de bron van hun eeuwige jeugd en kracht kunnen vinden. Als antwoord steekt de man z’n duim uit en raakt hen aan op hun voorhoofd. De aanraking duurt wel een minuut en in die minuut voelen ze dat er iets gebeurt van binnen. Een aangename warme gloed vult hun lichaam, alsof er een langzame explosie van licht en warmte hun hele lijf vult. Het lijkt alsof hun lichaam steeds groter wordt. Wanneer ze na afloop weer naar de man kijken, zien ze opeens zichzelf staan, in een Superman pak.

Jij bent de held
Het blijkt dat de bron van eeuwige jeugd en kracht in jezelf zit. Nu je deze bron in jezelf aangeboord hebt heeft deze de vorm aangenomen van Superfan. Je bent jezelf en Superfan tegelijk.
Kijk maar eens naar jezelf door de ogen van Superfan.
Superfan heeft SuperPower en kan tijdreizen maken, op meerdere plekken tegelijk zijn en heeft toegang tot alle kennis van het universum.
Jouw Superfan kijkt naar jou en ziet alles wat jij kunt, wie je bent en wat je diepste wensen zijn. Superfan ziet al je potentie en is op slag verliefd, op jou!
Jouw Superfan is jouw fan. Superfan gelooft in jou en weet dat jij prachtig en krachtig bent. Het voelt zo goed, deze ontmoeting met deze superfan die ziet en weet wie jij werkelijk bent.

In het volgende shot kijkt Superfan naar je en ziet dat je niet helemaal begrijpt wat er aan de hand is, dus krijg je uitleg van Superfan:

Wij zijn één en dezelfde. Jij bent ook Superfan, net als ik. Daarom zien we er hetzelfde uit. Ik ben altijd in jou aanwezig en ik geloof altijd in jou. Wanneer jij door mijn ogen naar jezelf kijkt, voel je je goed, dan weet jij ook wie je bent en ken je al je potentie. Je hoeft nooit meer onzeker of alleen te zijn, ik ben altijd bij je en dat weet je doordat je je goed voelt. Je ogen stralen, je weet wat je wilt en wie je bent. De dingen die je doet, doe of laat je omdat ze bij jou passen en goed voelen voor jou.

Magisch kompas
Wanneer je je anders voelt, onzeker, gefrustreerd, ongelukkig, verdrietig, boos of je voelt je gewoon niet goed, dan kijk je met andere ogen dan die van jouw Superfan. Dan vergelijk je jezelf met anderen of je maakt je druk over de mening van anderen.
Dat geeft helemaal niets want je hebt een magisch kompas bij je dat je laat weten of je met mijn ogen kijkt (eigenlijk jouw ogen dus) of met andere ogen.
Dat kompas is je gevoel. Je voelt je goed wanneer je op mij, je innerlijke kracht, vertrouwt.

Laatste scene
Kijk jouw Superfan nog eens diep in de ogen, geef jouw innerlijke superheld een hug en voel hoe het voelt om te kunnen vertrouwen op die innerlijke krachtbron met SuperPower. Nu komt de aftiteling: eind goed, al goed. Wow, wat een topfilm. Deze is voor kinderen van alle leeftijden! Ben jij je bewust van jouw Superfan? Draai je eigen film eens af. Of je het voor het eerst doet of je hebt het al vaker gedaan, deze film kun je niet vaak genoeg kijken.

Veel (kijk)plezier en geniet van je SuperPowerrrrrrrrr!

Marina Schriek

Ps. Meer informatie over het VMBO On Stage programma kun je nalezen op http://onderwijsonstage.nl/breda.php

Wat raakt ons nog?

Wanneer ik naar een film of concert ga, kom ik soms superenthousiast thuis. Het gebeurt ook wel dat ik niet direct merk hoezeer ik geraakt ben. Dat merk ik dan doordat beelden dagen, soms weken, later nog door m’n hoofd spelen.
Herken je dat? Het is fijn om geprikkeld te worden door andermans visie op zijn of haar wereld.|
Ik word geraakt wanneer ik vakmensen met passie aan de slag zie. Ik kan genieten van Herman den Blijker, choreografe Isabel Beernaert en Dan Karaty van ‘So you think you can dance’.

Dat heb ik zoveel liever dan gezeik en gezanik over wat er allemaal niet goed gaat in iemands ogen. De verkeerde mensen die in de straat zijn komen wonen, de traagheid van het ambtelijk apparaat, de verkeerde inzet van politiemensen, commentaar op linkse of op rechtse politici, tante Ans die roddelde over de buurvrouw, etc, etc.
Het mag hoor, maar ik geloof dat mensen zich niet realiseren dat ze ontevreden en ongelukkig worden van al die aandacht voor wat er volgens hen niet klopt.

Daarom vier ik alle momenten dat ik geniet van leuke gesprekken, lieve mensen, gepassioneerde mensen, prikkelende nieuwe visies. En, ik kauw er graag op na, bijvoorbeeld door een blog te schrijven, zo geniet ik nog langer. Het delen van momenten die er voor mij toe doen maakt me gelukkig. Het leuke is dat ik daar anderen weer mee kan raken.

Help, mijn oma blijkt een hooligan
Wat al een paar weken in mijn hoofd blijft spoken is de presentatie van Jeroen Everaert van ‘The Mothership’ tijdens het congres ‘Employer Branding 2011’.
Wat hij met zijn bedrijf doet is absoluut indrukwekkend. The Mothership handelt in Kunst, ja, met hoofdletter K. Dat doen zij op commerciële basis. Dat vind ik mooi. In deze tijd is het van belang dat er draagvlak is voor activiteiten en je winstgevendheid bewijst je bestaansrecht. Jeroen vertelde zijn verhaal aan de hand van foto’s van een aantal projecten. Een aantal daarvan ontroerden me zelfs. Sindsdien vraag ik me af wat me nu zo raakte. Bijvoorbeeld in die foto van Terschelling, gemaakt tijdens de 25e editie van het Oerol festival, waar tweeduizend ‘Vrienden van Oerol’ 30 minuten lang muisstil op 25 jaarcirkels lagen, al kijkende naar de hemel. Of de brei graffitti waarmee ‘De Krul’ in Nieuwegein werd ingepakt. De oma’s die de trui breiden, konden opeens begrip opbrengen voor graffiti spuitende jeugd: “Zo spannend en leuk, om stiekem iets aan het uiterlijk van je omgeving te veranderen en te kijken hoe anderen daarop reageren”. Of dat tunneltje in Rotterdam dat door twee dames helemaal gepimpt werd, in roze met tijgermotiefjes. Op de zijkanten staan portretten van de hangjongeren én de hangouderen uit de buurt. Nu is het leuk om door het tunneltje te fietsen, daarvoor fietste je liever om.

Wat mij raakte in de verhalen van Jeroen over deze projecten was de betrokkenheid. Deze kunst raakt en verbindt mensen. Dát is wat ik er zo mooi aan vind. Het gaat het om sympathieke kunstwerken die mensen prikkelen en inspireren, die een glimlach om je mond toveren. Zelfs de foto’s en de verhalen raken, terwijl het vaak gaat om tijdelijke opstellingen en het kunstwerk zelf dus allang weer verdwenen is.

Juweeltjes
De jaarcirkels op Terschelling zijn door de zee ‘opgegeten’, maar de indruk op alle betrokkenen is blijvend. Sterker nog, het verhaal erover raakt nog steeds.
Dit soort juweeltjes zijn hard nodig, ze brengen verbinding, waar anders gezeur en gezanik voor afgescheidenheid zorgt.
Jeroen, je hebt me geraakt en blij gemaakt, ga nog lang zo door! Ik hoop dat je nog heel veel mensen zult raken!

Ik gun mezelf en met mij onze hele samenleving veel juweeltjes die ons raken en laten glimlachen. Sterker nog: ik maak er een doelstelling van voor 2012 om elke dag te realiseren. Ik kan het toch niet alleen van Jeroen af laten hangen?! Dit kan ik zelf ook!

En jij ook! Doe maar, je zult genieten en verbaasd staan van al het moois dat het je brengt!

Ik wens je weer een heerlijke dag toe! Marina Schriek

Aanvulling
Met veel plezier kan ik jullie laten weten dat Jeroen Everaert zijn lezing nog eens herhaalt tijdens CleanDrinks Breda op 17 april a.s. Meer informatie en het complete programma vind je op www.cleandrinks.com (Ning netwerk, dus even aanmelden) en natuurlijk op www.deopening.nl/cleandrinks.
Je bent altijd welkom, entrée is gratis. Laat ons even weten dat je komt!

Gelukkig 2012!

Ik ben er helemaal klaar mee met die feestdagen! Mijn broekriem zit te strak, ik schakel om!
Het voelt goed om weer in mijn ritme te komen, ik heb er zin in, 2012 kom maar op!
Ik wens jou ook veel zin en gretigheid toe om het leven te leven in de atmosfeer van 2012,
laten we er samen iets heel erg moois van maken! Continue reading

De kerstgedachte – open je hart

Ben je kerst liefhebber, of ‘zap’ je de feestdagen het liefst voorbij? Hoe dan ook, december is een speciale maand. De donkerste maand van het jaar maakt veel duidelijk over hoe we in het leven staan… Continue reading

Wat vreselijk: last van een generatiekloof?!

Nu weet ik hoe mijn moeder zich voelt, wanneer mijn zus en ik haar hartelijk uitlachen om haar onhandigheid met nieuwerwetse zaken. Ik heb last van een generatiekloof: geen idee hoe die OV-chipkaart werkt! Ik voel me oliedom… onzin natuurlijk :D Continue reading

Waarom zitten wij zo ‘vast’?

Via een project van Ikea en Unicef leren Indiase vrouwen om voor zichzelf op te komen. Er is geen project voor mensen in het westen…
Dagelijks werk ik met mensen die vast zitten, of althans, zo voelen ze dat. Een van de belangrijkste dingen die ik hen leer is dat ze keuzes kunnen maken.
Voor de vrouwen in India gaat het om de keuze tussen armoede of voorspoed.
In onze westerse maatschappij hebben we het met z’n allen heel erg goed. We zijn enorm rijk en onze vooruitzichten zijn goed. Toch zijn er maar weinig mensen zich daar bewust van… Continue reading

Het Ivo Niehe-effect

Heb je iets meegekregen van de commotie rond Ivo Niehe? Hij zou op een vrijdag in oktober te gast zijn bij Paul & Witteman. Ivo tourt met een theatershow door het land en niet alleen door Nederland. Nee, ook door België … Continue reading

Hebben jullie al een bedrijfskoor?

Dat zingen goed voor je gemoed is weet iedereen al lang. Wie zich goed voelt, neuriet, klapt en zingt als vanzelf. Nu blijkt uit onderzoek dat zangtherapie ook verbetering brengt voor vele lichamelijke aandoeningen: COPD, ziekte van Parkinson en zelfs bij snurken helpt zingen! Continue reading

Zwartepieten

Hoe zou onze samenleving eruit zien wanneer we fouten mogen maken en leren van onze fouten?
Worden we er beter van wanneer we een ‘schuldige’ aan kunnen wijzen voor zaken die fout gegaan zijn? Continue reading

Bloggen hier en bloggen daar

Na een jaar bloggen, ben ik door meerdere site uitgenodigd als gastblogger. Wow, ik ben zo trots als een pauw!
Compliment voor mezelf :D . Ja, je leest het goed, ik benoem mijn successen én ik vier ze ook, ik kan het je aanraden. Continue reading

Wiet helpt niet

Onlangs had ik het genoegen een jongedame te mogen coachen. Haar ouders zaten met hun handen in het haar en zo kwam ze bij mij terecht. Het bleek dat zij sinds haar pubertijd in de knoop was geraakt met haar gevoelens. Vrienden rookten weleens een joint en dat was ook haar manier geworden om gevoelens weg te drukken. Wat is er zo naar aan gevoelens vroeg ik haar. Continue reading

Laat je horen!

Wat is een webinar, wat is het nut ervan en waarom zou je het doen?
Ook jij bezit unieke kennis waar je anderen mee kunt helpen. Wat houd je tegen om jouw kennis te delen? Continue reading

Zwanger van een….. BOEK

Dit stukje zit ik te schrijven in de Belgische Ardennen. Ik heb me hier twee weken teruggetrokken om mijn boek over burn-out te schrijven. Rogier van Wagtendonk van ‘The Next Trainer’ vroeg me om daar een blog over te schrijven. Hij voegde daaraan toe dat zoveel mensen waardevolle informatie hebben en rondlopen met het plan ooit een boek te schrijven, maar het niet doen. Terwijl het, aldus Rogier, zo belangrijk is.
Ja Rogier, dat zal allemaal wel, maar ik snap inmiddels helemaal waarom het er niet van komt om een boek te schrijven. Dat boek namelijk blijft liever in je hoofd in je hoofd zitten. Daar is het veilig en beschut en kan het kritiekloos een glorieus leven leiden. Continue reading